परमपूज्य श्री रविशङ्कर जी महाराजस्य परिचयः

परमपूज्यमहाराजश्रीः – दिव्यावतारः

भारतं तद् राष्ट्रं यत् शाश्वतसत्यस्य अन्वेषणे सम्पूर्णस्य विश्वस्य मार्गदर्शकम् अभवत्। इदं धर्माणां प्रख्यातानाम् ऋषीणां सन्तानां च जन्मभूमिः, येषाम् उपदेशाः तेषु आध्यात्मिकेषु मानवीयेषु च आदर्शेषु अक्षयां मुद्रां न्यस्तवन्तः, ये अस्माकं दैनन्दिनजीवनस्य विश्वसत्यान्वेषणस्य च आधारभूताः सन्ति।

अस्यां पुण्यभूमौ 5 जुलाई 1968 दिनाङ्के गुरुवासरस्य शुभे दिने मध्यभारतस्य बुन्देलखण्डप्रदेशे छिपरी इति नाम्नि साधारणे ग्रामे एकः महान् सन्तः प्रादुरभवत्। तस्य जन्मसमये घटितानां घटनानां विचारेण स्पष्टं भवति यत् इदं साधारणं जन्म नासीत्, अपितु दिव्यस्वरूपस्य अवतारः आसीत्।

प्रारम्भिकजीवनं दिव्यस्वभावश्च

एतासां दिव्यघटनानां साक्षिणौ आस्तां अस्य सरलस्य धर्मनिष्ठस्य ब्राह्मणकुटुम्बस्य माता श्रीमती रामसखी जी पिता श्री कृपाराम जी च, यौ नवजातस्य शिशोः क्रीडामयैः अथ च सूक्ष्मदिव्यैः लीलाभिः सदा मुग्धौ अभवताम्।

पितामहाभ्यां शिशोः नाम रविः इति कृतम्, पश्चात् तस्य अत्यन्तशान्तस्वभावात् तत् रविशङ्करः इति परिवर्तितम् – रविः (सूर्यः) यः स्वदिव्यतेजसा जगत् ओजस्वि करोति, शङ्करः (भगवान् शिवः) यः शान्तिं प्रददाति।

रावतपुराधाम्नः स्थापना

स्वकृपामयसान्निध्येन जनसामान्यस्य हितं साधयितुम् आध्यात्मिकम् आश्रयस्थानं प्रदातुं महाराजश्रीः 1991 तमे वर्षे रावतपुराधाम स्थापितवान्। तदारभ्य इदं पावनं स्थलं लक्षशः भक्तानाम् आध्यात्मिकप्रकाशस्य दीपस्तम्भः सञ्जातम्।

SRLKT-न्यासस्य स्थापना

रावतपुराधाम्ना सह आरब्धानां लोकहितकार्याणां समर्थनाय विस्ताराय च संस्थागतव्यवस्थां प्रदातुं महाराजश्रीः 2000 तमे वर्षे श्री रावतपुरा सरकार लोक कल्याण ट्रस्ट (SRLKT) इत्यस्य आधारशिलां न्यस्तवान्।

अस्य न्यासस्य लक्ष्यं मानवसेवायाः सर्वेषु पक्षेषु कार्यं कर्तुम् अस्ति, येन मानवजातेः सर्वाङ्गीणः विकासः सिध्येत्। सामाजिकोत्थानं, शिक्षा, स्वास्थ्यसेवा, पर्यावरणसंरक्षणम्, आध्यात्मिकविकासश्च अस्य प्रमुखाणि कार्यक्षेत्राणि सन्ति।

अस्माकं मध्ये दिव्यसान्निध्यम्

अद्य लक्षशः जनाः तस्य दिव्यसान्निध्ये प्रेरणां लभन्ते, तस्य आशीर्वादेन च सफलं सकारात्मकं च जीवनं यापयन्ति। तस्य रविशङ्कर इति नाम स्वार्थस्य यथार्थं प्रतिबिम्बम् अस्ति – रविः (सूर्यः) यः स्वदिव्यतेजसा कृपोष्मणा च जगत् ओजस्वि करोति, शङ्करः (भगवान् शिवः) यः करुणामयः सन् अस्मभ्यं शान्तम् एकाग्रं च मनः अनुगृह्णाति।

"यावत् आत्मनि विश्वासं न करोषि, तावत् ईश्वरे विश्वासं कर्तुं न शक्नोषि"

महाराजश्रीः अत्र अधुना च अस्माकं मध्ये ईश्वरसान्निध्यस्य जीवन्तं मूर्तरूपं विराजते। अस्माभिः जीवने एकवारमेव लभ्यः अयम् अवसरः तस्य सान्निध्यात् लाभं प्राप्तुं स्वजीवनं च सन्मार्गे प्रवर्तयितुम् उपयोक्तव्यः।